Ekwipunek zimą w górach w Tatrach

Zima wymaga nie tylko nieprzemakalnej, ale także bardzo mocnej. Niezłe rezultaty da stosowanie narciarskich ocieplaczy. Lepszym rozwiązaniem są specjalne spodnie alpinistyczne, wykonane z tkanin typu polar, z dodatkowym i wzmocnieniami, na które zakłada się  grube,   ortalionowe  lub wiatrochrony. Na łydki (na spodnie) i buty trzeba zawsze naciągnąć   specjalne   nieprzemakalne i ochraniacze („rękawy").
Kurtka powinna być nieprzemakalna, ciepła i bardzo mocna. Najlepiej, jeżeli jest wyposażona w kaptur. Kurtki takie są czasem nazywane anoraka-mi. Zimą warto nosić jako zapasową kurtkę puchową. Do chodzenia, nawet w łatwym terenie, jest ona jednak w większości przypadków za ciepła.
 
Od kilku lat na górskich szlakach turystycznych coraz częściej widać turystów posługujących się składanymi teleskopowo kijkami narciarskimi. Kijki o odpowiednio dobranej długości  ułatwiają w  znakomitej większości wypadków utrzymanie równowagi nawet w stromym terenie, przy schodzeniu odciążają sta- j wy kolanowe i ułatwiają poruszanie I się w miejscach śliskich (na mokrych, skalnych płytach, płatach zlodowaciałego śniegu i na błocie). Zimą stosowane są zamiast czekana na łatwych ścieżkach. W przypadku ześlizgnięcia się, pomogą zatrzymać się na stromym stoku (ale nie w każdym przypadku!). Znakomicie ułatwiają chodzenie z dużym obciążeniem (plecak o wadze 20-50 kg).